Ya Zincir kırılırsa

Hoşgeldinnnn! Biliyorum bu yazının başlığı biraz ilginç, hangi zincir, kırılmak ne demek gibi gibi sorular sordun belki de buraya gelirken ama endişelenme. Biraz motivasyon konuşması tadında bir şeyler yapacağız bugün seninle. Biraz da katı prensiplere karşı insaniyetimize yer açmayı öğreneceğiz. O zaman buyur, başlayalım.

Öncelikle ne bu zincir? Bu soruyla başlamak en iyisi sanırım. Hani hepimizin bildiği ve benim de çok önerdiğim zinciri kırma prensibi var ya, hani şu Barış Özcan’la popüler olan, Heh o işte.

E iyi de bu prensipte olay zaten zinciri kırmamak değil mi? Neden kırılma ihtimali üzerine yoğunlaşıyoruz? Kırmayalım olsun bitsin. Öyle olmuyor işte

Düşün şimdi, bir zincirin var. Diyelim ki yılbaşında başladın ve 300 gün kırmadın zincirini. Vay beee baya da uzun baya da ihtişamlı. Ne olsun bu zincir? mesela erken kalkmak.

300 gün boyunca 1 gün bile aksatmadan sabah 05.00 oldu mu, ayaklandın tam bir disiplinle.

Ama o da ne? 320. günde mesela, hastalandın. Bayağı sağlam grip olmuşsun hem de, alarmı dahi duyamayacak kadar hasta ve yorgunsun.

Bir açıyorsun gözlerini, saat olmuş 12.00. Kızıyor, bağırıp çağırıyorsun kendine nasıl kırdım diye. Eeee 320 gün boyunca mükemmel vaziyette duran zincirinde kocaman bir delik var şimdi. Yılın bitmesine de 46 gün var. İstesen de daha uzun, yeni bir zincir çıkartamayacaksın artık. Tüm şevkin de motivasyonun da bitti.

E iyi ama elinde değildi ki kırmamak. Hastaydın nihayetinde. İşte şimdi gördün mü neden bu derece katı prensiplere biraz insaniyet eklemek gerektiğini. Her insanın yaşayabileceği bir durum olan hasta olmak, senin motivasyonunun katili hâline geldi şimdi. Peki nasıl önüne geçeriz bu durumun? Gel beraber bakalım.

Önce zincirini renklendir bakalım. Mesela hedefin her gün 10 dakika spor yapmak olsun. Spor yaptığın günlere kırımızı kalemle birer çarpı at. Diyelim ki sakatlandın, doktorun sana kullanman için bir krem verdi ve 15 gün boyunca spora gidemeyeceğini söyledi.

Bu durumda al eline mavi bir kalem. Kremlerini düzenli kullandığın her gün için mavi bir çarpı at zincirine.

Peki ya olur da bir gerekçen yokken kırılır da kırılmışken tüm motivasyonunu, inancını, azmini de alıp götürürse zincir?

İşte o noktada da deliklerle yaşamasını öğrenmeli insan. Mükemmeli beklemek her zaman potansiyel ve başarı katilidir. 10/8 bir iş yapabilecekken belki 10/4 yapmana neden olur mükemmelliyetçilik.

Her sabaha yeni bir umutla, yeni bir heyecanla başlamanın tek yolu anda kalmak. Şu an başarmaya odaklanmak geçmiş ya da geleceğe takılı kalmadan. Ve şu an başardıkların için de kendini şu an tebrik etmek. Bir sır vereyim mi sana? Sen kendini tebrik etmediğin sürece kimse tebrikler demiyor sana. Sen kendine nasıl davranırsan insanlar da sana öyle davranır.

Her gün kendine inanarak kalkmak, bu ay her gün spor yapacağım demek yerine bugün spor yapacağım demek ve bunu her gün tekrar etmek. Kendine verdiğin sözleri tutmak ve en önemlisi de zincirin kırıldığı günlerde kendini acımasızca cezalandırmaktansa, kendine şefkatle, destekleyici bir bakış açısıyla yaklaşmak. Hatalarından ders çıkararak kendi elinden tutmak ve bir tekme de kendi kendine atmak yerine o tuttuğun eli tüm gücünle çekip kaldırmak. Kendinle her koşulda, “çabaladığın için” gurur duymak. Unutma biz yalnızca çabamızı kontrol edebiliriz. Başarı ise milyarlarca dış etkene bağlıdır.

Umarım tüm hayatın boyunca kendine karşı şefkatini asla kaybetmezsin.

Ben Eren Kaya ve bir sonraki yazıda görüşmek üzere dostum,

Hoşça kal :)